តើ​ការផ្សាយ​រឿងអាស្រូវ​របស់​តារា ​ជា​កំហុសឆ្គង​របស់​សារព័ត៌មាន​?

សិល្បករ និងសិល្បការិនីកម្ពុជាភាគច្រើន បានសម្លឹងមើលសារព័ត៌មានតាមផ្លូវមួយដ៏អវិជ្ជមាន។ នោះគឺសារព័ត៌មាន បានត្រឹមតែអេចអូច និងនិយាយដើមគេ។ ម្ល៉ោះហើយពួកគេក៏ស្អប់អ្នកសារព័ត៌មាន។ តើពួកគេចំណេញ ឬខាតជាមួយនឹងការចងសត្រូវបែបនេះ ជាមួយសារព័ត៌មាន?

មានឧទាហរណ៍ជាច្រើន អំពីទំនាក់ទំនងដូចទឹកនិងប្រេង រវាងពួកតារា និងអ្នកសារព័ត៌មាន។ ថ្មីៗនេះ ឌុច សុភា រួមជាមួយអែនឌី បានយកវេទិកាប៉ុសិ៍្ដ ២១ រិះគន់អ្នកសារព័ត៌មាន កាលពីថ្ងៃទី២២ ខែសីហា ដោយរួមទាំងពិធីការិនី យុគ ចិន្ដា ជាអ្នកបន្ទរ និងសម្ដែងការមិនពេញចិត្តចំពោះអ្នកសារព័ត៌មានផងដែរ។ ពួកគេបានលើកហេតុផលថា សារព័ត៌មានចូលចិត្តតែនិយាយអាក្រក់ពីពួកគេតែប៉ុណ្ណោះ។ ពួកគេយល់ថា ការផ្សាយរបស់សារព័ត៌មាន នាំឲ្យប៉ះពាល់ដល់កិត្តិយសរបស់ពួកគេ។

ក្នុងន័យនេះ ពួកគេនឹងសប្បាយចិត្ត បើសិនសារព័ត៌មានផ្សាយតែរឿងល្អអំពីពួកគេ។ តើសារព័ត៌មាន គឺជាប្រភពនៃអំពើអាក្រក់ ឬរឿងអាស្រូវរបស់ពួកគេ? សារព័ត៌មានត្រូវមានបេសកកម្មផ្សាយព័ត៌មានណាដែលជាការពិតប៉ុណ្ណោះ ហើយមិនអាចនិយាយបំផ្លើសឡើយ។ នៅក្នុងន័យនេះ ពួកតារាទាំងឡាយ នឹងមានសិទ្ធិប្តឹង បើសិនជាសារព័ត៌មានបានផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មានខុសពីការពិត ដោយមានចេតនាធ្វើឲ្យខូច ឈ្មោះពួកគេ។ នៅក្នុងប្រទេសសេរីជាច្រើន ប្រព័ន្ធតុលាការ នឹងធ្វើការវិភាគ ថាតើការផ្សាយរបស់សារព័ត៌មានពិតជាមាន “ ចេតនា” ក្នុងការធ្វើឲ្យខូចឈ្មោះ នរណាម្នាក់ ឬយ៉ាងណា?

បើសិនជាសារព័ត៌មានបានធ្វើការផ្សព្វផ្សាយមួយដែលអាចនឹងខុសឆ្គង ប៉ុន្តែគ្មានចេតនានោះ គេនឹងនៅតែមិនផ្តន្ទាទោសអ្នកសារព័ត៌មានឡើយ ដោយចាត់ទុកថា វាជាកំហុសឆ្គងមួយដែលអាចនឹងកើតមាននៅក្នុងការបំពេញវិជ្ជាជីវ:ប៉ុណ្ណោះ។

វាប្រៀបដូចជាគ្រូពេទ្យវះកាត់ម្នាក់ ដែលមិនមែនជានិច្ចកាលអាចសង្គ្រោះមនុស្សឲ្យរស់ទាំងអស់នោះឡើយ។ អ្នកសារព័ត៌មាន គឺដូចគ្នានេះ មិនមែនជានិច្ចកាលពួកគេសុទ្ធតែស្វែងរកការពិតគ្រប់គ្រាន់នោះឡើយ។ ហេតុដូច្នេះហើយ បានជាការសម្រេចក្តីគឺគេផ្អែកទៅលើ “ចេតនា”។ ករណីបែបនេះ ក៏អនុវត្តន៍នៅក្នុងច្បាប់របស់អាមេរិកផងដែរ។ គេធ្វើបែបនេះ ដោយល់អំពីសារសំខាន់នៃសេរីភាពរបស់សារព័ត៌មាន។

ងាកមកមើលទំនាក់ទំនងរវាងសារព័ត៌មាន និងសិល្បករ និងសិល្បការិនីវិញ អ្វីដែលគេត្រូវយល់នោះ គឺពួកតារាទាំងឡាយត្រូវបានគេចាត់ទុកនៅក្នុងចំណោមមនុស្សល្បី ដែលភាសាអង់គ្លេសគេហៅថា celebrities ដែលគេរាប់បញ្ចូលទាំងអ្នកនយោបាយ រដ្ឋមន្ត្រី និងពួកតារា។

ហេតុអ្វីទៅ? មនុស្សនៅក្នុងក្រុមនេះ បានខ្ពស់មុខ ខ្ពស់មាត់ ដោយសារតែសាធារណជន។ ខ្លះទទួលការគាំទ្រពីប្រជាជន តាមរយ:ការគាំទ្រពីទស្សនជនដោយផ្ទាល់ និងខ្លះតាមការបោះឆ្នោត។

ជាមួយនឹងការគាំទ្រទាំងនេះ ក្រុមតារា និងអ្នកនយោបាយ ត្រូវបានរំពឹងថា ត្រូវធ្វើអំពើល្អក្នុងសង្គម ហើយបំពេញតួនាទីជាគំរូមួយ ដើម្បីឲ្យសមនឹងការជឿទុកចិត្តរបស់សាធារណជន និងអ្នកគាំទ្រ។ អ្នកសារព័ត៌មាន គឺជាភាគីទីបី ដែលត្រូវពិនិត្យមើលអំពីការប្រតិបត្តិ និងការបំពេញតួនាទីរបស់ក្រុមតារា និងអ្នកនយោបាយ ដើម្បីឲ្យប្រជាជនសម្រេចចិត្ត ថាតើគួរគាំទ្រតារា ឬអ្នកនយោបាយណាមួយរូបនោះ។

ជាអកុសលនៅកម្ពុជាយើង អ្នកនយោបាយភាគច្រើនមិនស្អាតស្អំ ហើយតារាភាគច្រើនក៏មានរឿងអាស្រូវច្រើន។ ឧទាហារណ៍ ពួកគេទើបចាប់ផ្តើមល្បី ដោយទទួលកម្រៃពីការច្រៀងត្រឹមមួយយប់ពី ១០០ ដុល្លារ ទៅ ៥០០ ដុល្លារ ប៉ុន្តែមួយខែក្រោយមក ពួកគេមានលុយទិញឡាន ឬផ្ទះតម្លៃ ១០ម៉ឺនដុល្លារ។

នោះប្រាកដណាស់ គឺសារព័ត៌មាន មានសិទ្ធិនឹងចោទសួរ ថាតើពួកគេបានលុយផ្សេងមកពីណា? តើពួកគេអាចនឹងលួចស្រលាញ់ប្តីគេដោយខុសនឹងសីលធម៌ប្រតិបត្តិរបស់មនុស្សទូទៅ ឬក៏ច្បាប់កម្ពុជាដែរឬទេ? វាប្រាកដណាស់ថា មានអ្វីមួយមិនប្រក្រតីនៅក្នុងរឿងនេះ ពីព្រោះតាមលទ្ធភាពនៃការរកលុយសុចរិតរបស់ពួកគេ គឺគេអាចត្រឹមតែរកបានយ៉ាងច្រើនបំផុតតែ ១.៥០០ ដុល្លារ ប៉ុណ្ណោះនៅក្នុងមួយខែ។

ដូច្នេះបើសិនជាពួកគេប្រព្រឹត្តខុសសីលធម៌ និងច្បាប់ដូច្នេះ គឺពួកគេមិនបានបំពេញតួនាទីគំរូនៅក្នុងសង្គមមួយឡើយ ហើយជាលទ្ធផល គឺមិនសមនឹងសាធារណជនទូទៅគាំទ្រដែរ។ ដូច្នេះសារព័ត៌មាន ដែលវិជ្ជាជីវ:គឺត្រូវតែធ្វើសេចក្តីរាយការណ៍ព័ត៌មានបែបនេះជូនសាធារជន។

នេះជាអ្វីដែលតារាទាំងឡាយត្រូវយល់អំពីការទទួលខុសត្រូវរបស់ពួកគេនៅក្នុងសង្គម។ មធ្យោបាយល្អបំផុតនោះ គឺពួកគេត្រូវតែប្រតិបត្តិខ្លួនឲ្យត្រឹមត្រូវនៅក្នុងសង្គម។ បើសិនជាពួកគេល្អផូរផង់នោះ ពួកគេនឹងមិនត្រឹមតែអាចរក្សាកិត្តិយសបានយូរអង្វែងឡើយ ប៉ុន្តែពួកគេក៏អាចមានសិទ្ធិប្តឹងផ្តល់ចំពោះអ្នកសារព័ត៌មានដែលហ៊ានសរសេរខុសការពិត ដោយចេតនា ដោយធ្វើឲ្យប៉ះពាល់កិត្តិយសរបស់ពួកគេដែរ។

ដោយយល់ច្បាស់លាស់ ក្នុងនាមជាតារា ពួកគេត្រូវតែមានសីលធម៌ និងការប្រតិបត្តិដ៏ត្រឹមត្រូវនៅក្នុងសង្គម។ ពួកគេមិនអាចលក់ខ្លួន ពួកគេមិនអាចមានសហាយស្មន់នោះបានឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេត្រូវធ្វើកិច្ចការជួយសង្គមឲ្យបានច្រើន ដើម្បីបង្ហាញការទទួលខុសត្រូវក្នុងសង្គម។

ជាមួយនឹងការទទួលខុសត្រូវបែបនេះ ពួកគេនឹងរក្សាភាពល្បីល្បាញបានយូរ ដូចដែលតារាហូលីវូដ នាង ជូលីណា ហ្សូលី ដែលបានធ្វើកិច្ចការមនុស្សធម៌ជាច្រើនដោយរួមទាំងជួយកម្ពុជាផង។

បន្ថែមលើនេះ ពួកគេក៏ត្រូវតែមានជំនាញ និងចំណេះដឹងជាងនេះ ដោយយល់ដឹងច្បាស់អំពីរបៀបទំនាក់ទំនងជាមួយសារព័ត៌មាន។ ការស្អប់សារព័ត៌មាន នឹងមិនអាចរក្សាកិត្តិយសរបស់ពួកគេឡើយ បើសិនជាពួកគេធ្វើអ្វីដែលសង្គមស្អប់ខ្ពើមនោះ។

វាបានត្រឹមតែធ្វើឲ្យរឿងអាស្រូវទាំងឡាយរបស់ពួកគេរឹតតែត្រូវបានបកអាក្រាតដោយសារព័ត៌មានប៉ុណ្ណោះ។ ចូរចាំថា សារព័ត៌មានមិនល្បីដោយក្រុមតារាៗឡើយ។ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ តារាទាំងឡាយនឹងមិនអាចល្បីល្បាញបានឡើយដោយគ្មានការជ្រោមជ្រែងពីកាសែត ទស្សនាវដ្តី ទូរទស្សន៍ និងវិទ្យុ ជាដើមនោះ!៕អត្ថបទ ដោយ: ផល្លាប CEN